روکش دندان

روکش دندان از روش های بازسازی دندان است که نوعی ترمیم غیرمستقیم دندان به حساب می آید ، اما تصمیم گیری برای انتخاب این روش ترمیمی به عواملی مانند ساختمان دندان باقیمانده ، عادت های بیمار و شرایط دندان بستگی دارد . در دندان هایی که مقدار زیادی از آن به دلیل پوسیدگی از بین رفته است یا توسط دندانپزشک هنگام برداشتن پوسیدگی نیاز به برداشتن آن شده است ، یا دندان هایی که دیواره آن شکسته است ، یا به دلیل عصب کشی یا نازک شدن جداره ، احتمال شکستن آن می رود ، یا هر مورد دیگری که دندانپزشک تشخیص دهد ، می توان با روکش دندان ، آن را بازسازی کرد .

عمر ترمیم ها و روکش های دندان بیش از هر چیز دیگر به رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان بستگی دارد ، اگر چه عمری در حدود 8 سال برای ترمیم ها و کمتر از 10 سال برای روکش ها ذکر کرده اند .

روکش زیبایی دندان چیست ؟

روکش دندان نوعی سرپوش شبیه دندان است که روی دندان گذاشته می شود و استحکام دندان را افزایش می دهد . همچنین فرم ، سایز و به طور کلی ظاهر دندان را بهبود می بخشد . این روکش ها قابلیت چسباندن روی ایمپلنت دندان را نیز دارند. البته باید دقت کرد ایمپلنت سالم باشد و صرفاً جهت همرنگ کردن دندان مورد نظر با سایر دندانها از این روکش استفاده کنیم . روکش ها به سادگی قابلیت برداشتن ندارند . احتمال صدمه دیدن و تخریب روکش ها پایین است.

کاربرد روکش زیبایی دندان

بعضی از دندانها پر کردگیشان زیادتر از دندان است ، مخصوصاً دندان هایی که عصب کشی شده اند دندان دیواره ی کافی برای نگاهداری مواد پرکردگی ندارد از روکش کمک می گیریم تا هم ظاهر زیبایی به دندان ببخشد و هم مواد پر کردگی را حفظ کند . روکش ها به اتصال بریج دندان و ترمیم دندان شکسته نیز کمک می کنند . به طور کلی روکش زیبایی دندان در رفع بسیاری از مشکلات حاد دندانی نقش دارد . گاهی استفاده از روکش ها ضروری است و گاهی نیز فقط جنبه ی زیباسازی دارند مثلاً هنگامی که دندان عصب کشی شده است نیاز مبرم به روکش حس می شود و زمانی که برای همرنگ کردن دندان با سایر دندانهای روکش شده از این روش استفاده می کنیم هدف زیبایی است .

روکش دندان از چه چیزی ساخته می شود ؟

روکش ها از چندین نوع ماده ساخته می شوند . آلیاژهای فلزی ، سرامیک ، چینی ، رزین کامپوزیت (مرکب) یا ترکیبی از این مواد می توانند مورد استفاده قرار گیرند . در فرایند تهیه ی روکش ، ماده سازنده اغلب رنگ می شود تا در بین دندان های طبیعی قرار گرفته و همرنگ آنها باشد . دندانپزشک تمایل دارد روکشی بسازد که ظاهری طبیعی داشته و راحت در دهان فرد جای می گیرد . برای تعیین ماده سازنده روکش ، دندانپزشک محل دندان ، موقعیت بافت لثه ، ترجیح بیمار ، تعداد دندان های نمایان شده در هنگام لبخند ، رنگ یا سایه دندان و عملکرد آن را مد نظر قرار می دهد .

عوارض احتمالی و معایب روکش کردن دندان

روکش کردن دندان درمانی کاملاً مطمئن و بی‌ خطر محسوب می‌شود اما هر درمانی ممکن است خطرات یا عوارضی به دنبال داشته باشد . از جمله خطرات و عوارض احتمالی روکش کردن دندان عبارت است از :

  • عفونت : در صورتی‌ که دندانی که روکش می‌شود به طور کامل تمیز و مهر و موم نشده باشد ، امکان نفوذ باکتری‌ها به سطح زیر روکش و ایجاد عفونت در بافت‌های پیرامون دندان وجود دارد .
  • واکنش آلرژی : شمار کمی از بیماران ممکن است به مواد مورد استفاده در ساخت روکش آلرژی داشته باشند . با این حال در برخی انواع روکش دندان احتمال آلرژی بیشتر و در برخی بسیار کم است.
  • پوسیدگی دندان : در صورتی که روکش بخوبی مهر و موم نشود باکتری‌ها و پلاک در زیر آن تجمع یافته‌ و باعث پوسیدگی دندان می‌شوند .
  • اشکال در بایت : در صورتی که سطح روکش به درستی پرداخت نشود و یا ارتفاع آن زیاد باشد ممکن است بایت با مشکل مواجه شود.
  • جا به ‌جایی و لق شدن روکش : به مرور زمان ممکن است روکش لق شده یا از دندان جدا شود . معمولاً پس از 10 تا 15 سال که طول عمر روکش به سر آمده است این اتفاق رخ می‌دهد .